Kuntar, 30 Onur Madalyalı Kahraman

Çatışmalar ve vahşetle dolu dünyamızda kahramanlara rastlamak zordur, ama bulundukları her yerde kendilerini ve değer yargılarını da dayatırlar insanlığa bu insanlar.

Bu kahramanlardan biri de İsrail zindanlarında 30 yıl yattıktan ve Siyonist rejimin elinde en uzun süreliğine esir tutulan mahkum ünvanını aldıktan sonra Lübnan’a dönen Semir Kuntar’dır. Fakat zindanda harcadığı otuz yıl Kuntar’ın inançlarını ve değerlerinin zerresini bile değiştirememiş henüz.

Tüm dünyada özgürlüğün sembolü haline dönüşen bu adam 20 Temmuz 1962’de Aabey’de doğmuş. Kasaba okulunda öğretimine başladığında cesareti, gayretliliği ve vatan sevgisiyle temayüz etmiş; hatta arkadaşlarının dediğine göre resimlerinden birinin altına “Şehid Semir Kuntar” diye yazmış küçük bir çocukken.

Kuntar 1978 yılında İsrail karşısındaki silahlı direnişe katılıyor, bir yandan da ağır İsrail bombardımanından dolayı şehirlerini ve köylerini terk eden Lübnanlı mültecilere yardım ediyor. Haziran 1978 yılında İsrailli düşmana karşı Ürdün üzerinden silahlı bir operasyon düzenlemeye kalkıyor fakat bu görev askeri nedenlerden dolayı iptal ediliyor. Bir ay sonra Samir İsraillilere karşı eylem yapmak için Ürdün’e geri dönüyor fakat Ürdün makamları tarafından tutuklanıyor ve bunun sonucunda 8 ay hapse mahkum oluyor.

Kuntar’ın Arap zindanlarındaki bu sekiz aylık hapsi zulüm ve işgalle savaşma arzusunu öldürmüyor.

Salıverilmesinden birkaç ay sonra bu cesur delikanlı “Nasır Operasyonu” adıyla meşhur olan –Mısırlı lider Cemal Abdunnasır’a atfen- eylemi gerçekleştiriyor. Operasyonun merkezi Naharya yerleşim alanıydı ve 22 Nisan 1979 yılında gerçekleşiyor. Kuntar aralarında Abdülmecid Aslan (doğ. 1955), Salim el Müeyyed (1960) ve Ahmed Abrass (1949) ‘ın da bulunduğu bu eylemci grubun takım lideridir.

Bu grup Güney Lübnan’daki Tire şehrinin sahilinden 55 beygirlik şişme botlara binerek saatte 88 km hızla hareket ediyorlar. Operasyonun amacıysa askeri bir üsse ev sahipliği yapan ve Lübnan sınırının 10 km ötesinde olan Neherya’ya ulaşmak ve İsrail askerlerini esir alıp bunları Arap mahkumlarla takas etmekti.

İsrailliler açısından Kuntar’ın Naharya’ya hiçbir saldırı düzenlemeden varabilmesi bizatihi çok tehlikeli bir örnekti ve bu başarıları Kuntar’a ve yoldaşlarına onur madalyası verilmesini gerektiren bir durumdu.

Kuntar şişme botunu 6. Filonun savaş gemileri arasından şaşırtıcı biçimde geçirdikten ve botunu İsrailli sahil güvenlik muhafızlarının ve radarlarının burnunun dibinde saklayarak bir İsrail devriye takımıyla çarpıştıktan sonra yerleşim bölgesine sızmayı başardı.

Kuntar ve arkadaşları Naharya’daki askeri üssün kıyısına yaklaşıyorlar; burada askeri üssün yanı sıra bir polis karakolu, askeri bir akademi, sahil güvenlik ve topçu birliği ile deniz alarm şebekesi ve İsrail savaş gemilerinin karargahı bulunuyordu.

Grup, Jabootinski’deki “Bina 61”’e dalıyor ve polis devriyesiyle çatışmak için iki kola ayrılıyor. İsrailli çavuş Elyaho Shahar bu çatışmada öldürüldü. Buna ek olarak İsrailli atom uzmanı Dan Harn’ı da esir almayı başarmışlardı.

Çatışmanın sonunda Kuntar ve arkadaşları ya yaralı ya da ölü olarak ele geçiriliyorlar. Abdülmecid Aslan çatışmada şehid oluyor, Müeyyed ise başından vurularak ağır yaralanıyor ve daha sonra vefat ediyor. Samir, mektuplarından birinde de yazdığı gibi bütün yönlerden ateşe tutuluyor ve vücudunun her yerine 5 mermi isabet ediyor; bu esnada tutsak aldığı iki rehine de öldürülecektir. Kuntar ve arkadaşı Ahmed Abrass yere yıkılıyor ve ele geçiriliyorlar böylelikle. Fakat daha sonra, 1985 yılında Abrass bir esir değişiminde serbest bırakılacaktır.

Buna rağmen İsrail operasyonunun bilançosu bilim adamı Dan Haran da dahil olmak üzere 6 İsraillinin öldürülmesi, 12’sinin de yaralanmasıdır.

Samir’in acıları ve işkencesi hemen tutuklanmasının akabinde İsrail istihbarat karargahına götürülüp burada sorgulanmaya başlamasıyla başlıyor.

Kuntar yüzleştiği işkencenin tasvirinde bir keresinde şöyle yazmıştı “karşılaştığım şeyleri yazabilseydim eğer bu insanların tahayyül edebileceğinin çok ötesinde olurdu…Bir duvara çıplak olarak çarmıha geriliyordum ve askerler vücudumu zımbayla deliyorlardı , günler boyunca ellerim bağlı, başıma pis kokulu siyah bir poşet geçirilmiş halde güneşin alnında ayakta bekletiliyordum. Ama en çok acı veren işkenceleri vücudumdaki kurşunları uyuşturmadan çıkardıkları andı”

Kuntar pek çok İsrail zindanına nakledildi. Birincisi 1980 yılında yattığı Atleet zindanıydı, 3 yıl sonra da Al Saba merkezi ceza evine gönderildi, bir yıl sonra da Kfariouna zindanına, sonra da Nakap çölündeki Nagev zindanında yattı. 1989 yılında da Aşkelon ceza evine yollandı.

Cezaevinde veya dışarıda, Kuntar bir savaşçı ve devrimci gibi yaşadı. Onun için esir kampı mücadelenin ve direnişin sürdüğü başka bir mekandı sadece.

Kuntar tüm dünyada özgürlüğün sembolü oldu ve tutuklandığı 22 Nisan günü Arap ve Filistinli mahkumlarla dayanışma gününe dönüştü.

Bugün, bu Lübnanlı kahraman yurduna dönüyor, İsrailli düşman karşısında yeni bir zafere imza atmak için…

Hüseyin Assi'nin bu makalesi, Ozan Kemal SARIALİOĞLU tarafından İsra Haber için tercüme edilmiştir.