İran'a Uygulanacak Yaptırımlar Savaş Habercisi

Geçen hafta Beyaz Saray’da İran karşısında uygulanacak olan yeni yaptırımları onaylandı. Eğer bu karar Senato’dan geçerse, ABD artık İran’a rafine edilmiş petrol ürünleri satan veya kendi petrollerini rafine etmelerine yardım eden hiç kimseyle iş yapamayacak. Üzücü olan şeyse bu tasarıya evet diyen meslektaşlarımın çoğunun bunu İran ile askeri bir çatışmayı önleyeceği inancında olmalarından dolayı onaylamış olmaları. Onlara buradan şu soruyu yöneltiyorum, eğer başka bir ülke bizim önemli ticari ortaklarımızı bu şekilde tehdit etseydi Kongre’nin tavrı nasıl olurdu? Böylesi bir durumu savaş isteme olarak görmez miydik?

Bu, mutlak bir tecrit politikasıdır. Ticaret ve diplomasinin önünü alarak savaş kışkırtıcılığı yapmaktır. Çoğu insan Irak’taki kâbusun da bir ambargo ile başladığını unutmuşa benziyor. Yaptırım uygulamak diplomasi değildir. Bu bir savaşın habercisidir ve serbest ticareti inanmadan da olsa hiç ağzından düşürmeyen bir ülke için de utanç kaynağıdır. Tecritçiliği kötüleyenlerin böylesi eylemleri desteklemeleri bayağı ironik doğrusu.

Eğer yabancı bir ülke ABD’yi ekonomik olarak izole etmeye çalışsaydı, benzin ikmalimizi kesse ve bizi açlıktan ölmeye mahkûm etmek isteseydi bu durum Amerikalıların o yabancı güce hayran olmaları sonucunu mu doğururdu? Yoksa ülkemizin kurtuluşu için tam tersine bayrağımız altında mı toplanırdık?

Şüphesiz ülkemizde rejim değişikliği gerçekleştirmek için yapılan gizli yabancı operasyonlara da hoş bakmazdık. Fakat bizim CIA İran’da bunu onlarca yıldır yapıyor ve İranlılar bundan hoşnut değiller. İran’daki pek çok insan 1953 yılında demokratik olarak seçilen liderlerinin CIA’nin desteğiyle devrilmiş olmasından dolayı hala gücenikler. Bunun cevabı İran halkının benzinini kesmek değildir. Yapılması gereken şey işlerine karışmamak ve kendileriyle dürüst bir şekilde ticaret etmektir. Eğer casuslarımız İran’da bulunmazlarsa biz de günah keçisi olmaktan kurtuluruz. Dış bir güç tarafından yapılan rejim değişikliklerinde yeni rejim her zaman bu gücün hizmetçisi olarak telakki edilir, kendi halkının değil.

Askeri-endüstriyel kompleksin dışında hepimiz barışçıl bir dünya istiyoruz. Pek çok insan İran’ın yakında nükleer bir güç olması tehlikesi hakkında histerik davranıyor. İşte gerçekler: İran şimdiye kadar imza koyduğu Nükleer Silahsızlanma Anlaşmasına aykırı bir davranışta bulunmadı. Fakat nükleer güçlerle çevrili bir ülkenin caydırıcılığını korumak ve saygın bir ülke addedilmek için kendisinin de bu kapasiteye ulaşmaya çalışması anlaşılabilir bir durumdur. Her şey bir yana bizler nükleer güç olan ülkelere yaptırım uygulamıyoruz. İş çok ciddiye bindiğinde kendileriyle diplomatik görüşmelerde bulunuyoruz, çoğunlukla da olmadı para gönderiyoruz. Bombaladığımız ülkeler ise nükleer güce sahip olmayanlar. Eğer İran bu anlaşmayı delmek isteseydi bile yine de kınanmaları çok zordu, zira ABD dış politikası onlara böyle davranmaları için bütün bahaneleri veriyor.

The Middle East Online'de yayınlanan bu analiz Kemal Saral tarafından İsra Haber için çevrildi.